Story of beauty
Let's meet... van grote slagerij naar twee warme thuisplekken
De oorspronkelijke bebouwing dateert vermoedelijk van het einde van de jaren ’80 of het begin van de jaren ’90. Toen de slagerij bijna 30 jaar geleden haar deuren sloot, kreeg het gebouw een volledig nieuw hoofdstuk. De vroegere winkel- en werkruimtes werden omgevormd tot twee afzonderlijke woningen: Dorpsplein 14 en Dorpsplein 15. In nummer 15 woont Cecile sindsdien, terwijl nummer 14 doorheen de jaren steeds werd verhuurd als opbrengsteigendom.
Vandaag krijgen beide woningen opnieuw de kans om samen een verhaal te schrijven. Want ook Dorpsplein 14 staat te koop, wat hier een bijzonder interessante opportuniteit creëert. Denk aan ouders die graag dicht bij hun kinderen willen wonen, maar toch hun eigen privacy behouden. Een gezin dat een inwonende ouder of familielid nabij wil hebben. Twee generaties die onder één dak willen wonen, maar elk hun eigen thuis behouden. Of wie wonen en investeren graag met elkaar wil combineren.
Twee voordeuren, twee woningen, maar één bijzonder verhaal.
Extra troeven
- oerdegelijke woning
- 2 regenputten
- vaste trap naar de zolder
- diep perceel
- aanwezigheid van rolluiken
- inpandige garage
- instapklaar
- zolder met extra mogelijkheden
Cecile
Het is een plek met enorm fijne herinneringen die we koesteren, maar nu is het tijd om de volgende pagina van ons verhaal om te slaan.
Ontmoet Cecile
Voor Frans en Cecile was deze woning veel meer dan een adres. Het was hun ouderlijke thuis waar ze later ook de slagerij van hun ouders overnamen, een ambacht dat al generaties lang door de familie werd doorgegeven. Het zat in hun bloed. Met veel toewijding en een hart voor hun klanten groeide de slagerij uit tot een vaste waarde in Koolskamp en ver daarbuiten.
Wie zich het Dorpsplein van vroeger herinnert, weet dat het een heel andere tijd was. Op warme avonden werden stoelen buiten gezet, buren maakten tijd voor elkaar en een eenvoudige babbel kon uren duren. Iedereen kende iedereen, kinderen speelden zorgeloos op het plein en een vriendelijke goeiedag hoorde gewoon bij het dagelijkse leven. Frans en Cecile maakten onlosmakelijk deel uit van dat dorpsleven. Ze waren echte dorpsfiguren, mensen die iedereen kende en die zelf ook iedereen kenden.
Toen Frans in 2003 veel te vroeg afscheid moest nemen, bleef Cecile alleen achter in de woning waar zoveel herinneringen lagen. Maar zoals Frans was ook zij een doorzetter. Met dezelfde liefde en zorg waarmee ze jarenlang de slagerij hadden uitgebaat, bleef ze ook hun thuis koesteren. Tot op vandaag straalt de woning die aandacht uit. Elk hoekje getuigt van respect, onderhoud en liefde voor de plek waar ze zo gelukkig waren.
Nog altijd is het hier vaak de 'zoete inval'. Vrienden en leeftijdsgenoten springen geregeld binnen voor een kop koffie en een gezellige babbel, precies zoals dat vroeger ook al gebeurde. Het bewijst hoe een huis soms veel meer kan zijn dan vier muren alleen.
Vandaag breekt voor Cecile een nieuw hoofdstuk aan. Samen met haar dochter en schoonzoon kiest ze ervoor om te genieten van een welverdiende oude dag aan de Noordzee. Een beslissing waar ze met veel warmte naar uitkijkt, al zal het afscheid van haar geliefde Koolskamp ongetwijfeld met een dubbel gevoel gepaard gaan.
Ze laat niet alleen haar woning achter, maar ook een thuis vol herinneringen, warmte en verbondenheid. En misschien is dat wel het mooiste wat een woning kan doorgeven aan haar volgende bewoners.
Betreft een STARTPRIJS, vanaf dewelke een bod kan uitgebracht worden.
Elke kandidaat-koper kan een éénmalig bod uitbrengen onder het principe van een gesloten omslag. De verkoper is volledig vrij om het hoogste bod al dan niet te aanvaarden.